Op zijn beurt geeft deze het bestuur in handen van Matteys de Huyzer, IJsbrand Uyt ten Hage, Arend van der Woude en Anthony Michelsz. van Eversdijck. Verder geeft Karel de Stoute aan genoemde grondheren toestemming de grond “te bedijcken tot corenlande uyten zoute wateren ende vloeden van der zee”. Hij bepaalt hierbij tevens dat de ingedijkte grond “voortaen heten sal ’t land van Charollais (later verbasterd tot Charlois). Deze bepaling vindt zijn oorsprong in het feit, dat Karel graaf is van de graafschap Charollais in Frankrijk waar de naam Charlois dan ook vandaan komt. Op 14 april 1462 keurt Karel de Stoute de overdracht goed.

Charlois (uitspraak sjaarloos, klemtoon op eerste lettergreep) is een deelgemeente en wijk gelegen op de zuidelijke Maasoever in de gemeente Rotterdam. De deelgemeente telt (op 1 januari 2003) 66.000 inwoners en heeft een oppervlakte van 10,00 km².

De deelgemeente strekt zich uit tot de A15 in het zuiden, de Eemshaven in het westen, de Nieuwe Maas en de Maashaven in het noorden. In het oosten vormt de Dordtselaan, de Strevelsweg en de Vaanweg de grens met de deelgemeente Feijenoord en de Vaanweg / A29 de grens met de deelgemeente IJsselmonde.

Charlois was tot 1895 een zelfstandig, voornamelijk agrarisch dorp, totdat het in dat jaar werd geannexeerd door Rotterdam.

In Charlois liggen de metrostations Slinge, Zuidplein en Maashaven, het eindpunt (Kromme Zandweg) van tramlijn 2 en over de Slinge gaat tramlijn 25 naar de Barendrechtse Vinex-wijk Carnisselande.

In het oosten van Charlois ligt winkelcentrum Zuidplein en evenementenhal Ahoy'.

Charlois kan worden opgedeeld in de volgende wijken:

Charlois was tot 1895 een zelfstandige agrarische gemeente en werd in dat jaar geannexeerd door Rotterdam. Inmiddels is dan al begonnen met het graven van de Dokhaven, aan de oostzijde van de oude Charloisse haven. Tot na de Tweede Wereldoorlog lagen daar de Gemeentelijke Droogdokken, verantwoordelijk voor het onderhoud van de veerboten over de Maas en o.a. de schepen van de Holland Amerika Lijn.

Vanaf 1895 gaan de ontwikkelingen snel. Direct na de inlijving van Charlois bij Rotterdam vestigen zich aan de Sluisjesdijk twee petroleummaatschappijen en de Pakhuismeesteren (anno 2006 Vopak)

Ook wordt besloten tot het graven van de Maashaven, die in 1905 voltooid werd. Hier vestigden zich bedrijven als de Graansilo, Stoommeelfabriek De Maas, Machinefabriek Braat en ook de Vuilverbranding. Het beeld van deze haven wordt vooral bepaald door graanschepen en graanelevatoren.

In 1901 vestigt zich de Benzine-Installatie Rotterdam (de voorloper van de Shell) aan de Sluisjesdijk. In de volksmond heette dit bedrijf “De Benzine”. Door ruimtegebrek verhuisde men in 1935 naar Pernis.

In 1919 werd besloten een vliegveld aan te leggen ten zuiden van de Waalhaven. Vanaf dit vliegveld “Waalhaven” werd een luchtvrachtdienst met Engeland opgezet. Op 26 juli 1920 landde het eerste vliegtuig uit Londen. Tijdens het uitbreken van WO II in mei 1940 werd het vliegveld geheel verwoest en nooit meer herbouwd. Anno 2006 is het voormalige vliegveld als industrieterrein in gebruik.

De geschiedenis van Schipper Blom.

Enkele jaren na de annexatie van Charlois door Rotterdam begon men in 1906 met het dempen van de Charloisse haven. Dat niet iedereen het daarmee eens was laat zich raden en de geschiedenis van de haven van schipper Blom was het gevolg. Wat was namelijk het geval? Gijs Blom, een bekende Charloisse beurtschipper, had eeuwigdurend recht op een ligplaats in de haven voor zijn huis zolang deze haven zou bestaan. Hij was niet bereid om een regeling met de gemeente Rotterdam aan te gaan en liet, ondanks de werkzaamheden, zijn scheepjes gewoon voor de deur van zijn huis liggen. Op een bepaald moment beging hij de fout zijn beide scheepjes op de wal te halen om te teren. De gemeente greep daarop haar kans en dempte ’s nachts de haven ter plaatse van het huis van de schipper en liet voldoende ruimte over voor de beide scheepjes. Het resultaat was deze foto, waarin duidelijk tot uiting komt dat Blom zijn ligplaats had behouden, echter de weg naar open water was hem ontnomen.

CARNISSE

De Carnissebuurt is genoemd naar het oude gehucht Carnisse, dat in vroeger tijden deel uitmaakte van “het Land van Barendrecht”. Dit gehucht was gelegen: ten Westen van West-Barendrecht; ten Zuiden van Charlois; ten Oosten van Pendrecht en ten Noorden van de Oude Maas. Over de betekenis van de naam Carnisse is geen zekerheid. Het is mogelijk, dat het betekent: “aan de kerk toebehorend”, omdat het woord in de oude boeken ook wel als Kerknisse, of Kerknesse geschreven wordt. Tot ruim een eeuw geleden bestond het grondgebied van de huidige Carnissebuurt uit grasland, dat door de Katendrechtse Lagedijk in tweeën werd gesneden. Eind van de 19e eeuw, toen de nieuwe havenactiviteiten op Charlois gestalte begonnen te krijgen, was er dringend behoefte voor de nieuwe arbeiders aan woonruimte. Met name voor de Groningers, Zeeuwen en Brabanders, die op dit werk afkwamen, moest woonruimte geschapen worden. Zo ontstond Carnisse, waar in 1890 voor het eerst werd gebouwd. Hierbij ging het om een aantal z.g. rug-aan-rug woningen, die door de bewoners al snel “De Laantjes” werden genoemd. In 1900 werden vervolgens de Klaverstraat, de Carnisselaan en de Ebenhaëzerstraat (genoemd naar een strook land tussen de Katendrechtse Lagedijk en de Kievitswetering) aangelegd. Dat er met de bouw van de wijk haast werd gemaakt blijkt uit het feit, dat reeds in 1912 de eerste paal werd geslagen voor een protestants christelijk lagere school in de Klaverstraat. Het noordelijke deel van Carnisse, thans Oud Carnisse genoemd, was toen al vrijwel vol gebouwd. In het jaar 1923 kon worden gezegd dat Oud Carnisse geheel klaar was.

DE TARWEWIJK

De Tarwewijk met de voormalige grote graansilo’s is tussen 1900 en 1930 gebouwd, eveneens voor de nieuwe havenarbeiders van toen. De bouw van de wijk had tot doel een prettige woonomgeving te creëren op Charlois, waar het voor de bewoners prettig was te wonen en te leven.

De wijk ligt in het noordoosten van de Rotterdamse deelgemeente Charlois en staat al jaren onder druk in verband met criminaliteit. Door deze criminaliteit is de wijk aangewezen als veiligheidsrisicogebied, waardoor preventief fouilleren door de politie is toegestaan.

In de wijk staan voornamelijk woonhuizen in de vorm van portiekwoningen en kleine eengezinswoningen. Aan de noordzijde (bij de Brielselaan) wordt de wijk begrensd door de Maashaven. Hier bevinden zich enkele bedrijven zoals de meelfabriek Meneba, het bedrijf van Quaker Oats en de voormalige graansilo, waar thans de discotheek Now & Wow, een bekend uitgaanscentrum, is gevestigd.

Aan de oostzijde van de Tarwewijk ligt de aparte Millinxbuurt. Deze buurt tussen Mijnsherenlaan en de Dordtselaan vormt de grens met de deelgemeent Feijenoord. Ook dit deel staat sinds jaren onder druk van criminaliteit, al valt er de laatste jaren verbetering te bespeuren in verband met nieuwbouw en de strijd tegen verpaupering.

De grens tussen Tarwewijk en de wijk Carnisse wordt gevormd door de Pleinweg, een zeer drukke verkeersader tussen Zuidplein en Maastunnelplein, de directe toegang tot de Maastunnel.

De komende jaren zal er in de Tarwewijk flink worden geïnvesteerd om de wijk te laten aansluiten bij de woonwensen van nu. Er wordt gerenoveerd en nieuwbouw gepleegd. De bedoeling is om het gebied te transformeren tot een wijk waar wonen , werken en uitgaan hand in hand gaan.

TUINDORP HEIJPLAAT

De enige toegang tot tuindorp Heijplaat is over land en loopt via de Waalhavenweg, vanaf het industrieterrein Waalhaven Zuid (het voormalige vliegveld Waalhaven). Door de geïsoleerde ligging is het de verst afgelegen wijk in de deelgemeente Charlois. De wijk ligt aan de Nieuwe Maas en wordt omringd door de Eemshaven in het westen en de Waalhaven in Het oosten. De wijk werd in het verleden genoemd naar een zandplaat in de rivier met de naam “Hij” of Heye”. Het is een echt tuindorp, met laagbouw met hoge punt-en zadeldaken in een pittoreske architectuur met veel groen. De rust contrasteerde aan de bedrijvigheid van de scheepswerf. Het ontstaan van dit tuindorp is rechtstreeks te danken geweest aan het feit dat in 1902 de Rotterdamse Droogdok Maatschappij hier werd gevestigd. De arbeiders van deze scheepswerf moesten namelijk gehuisvest worden en ten behoeve daarvan, werd in 1914 de NV Bouwmaatschappij Heijplaat opgericht die opdracht gaf tot het bouwen van de toentertijd moderne wijk in de vorm van een tuindorp. In het begin van de jaren ’20 is het tuindorp dan afgebouwd en vormt zich een hechte gemeenschap met eigen voorzieningen zoals scholen, winkels, kerken, enz. Doordat de RDM door allerlei factoren als teruggang in de scheepsbouw, fusies, e.d. in 1983 failliet ging waarbij haast 1/3 deel van het personeel zijn baan kwijtraakte, kwam ook het tuindorp zelf in de problemen. Enige jaren geleden werd er zelfs aangenomen dat dit mooie tuindorp maar moest verdwijnen. Gelukkig is dat niet doorgegaan en momenteel wordt er op grote schaal gesaneerd terwijl woning corporatie “De Woonbron” samen met “Ontwikkelingsmaatschappij Stadshavens” het gebied gaan herinrichten als binnenstedelijk havengebied dat een aantrekkelijke plek moet worden voor wonen en werken.